Dobra kultury powinno się chronić

Natalia to intelektualistka o trudnym charakterze, chodząca własnymi ścieżkami. Klaudia- lekkoduch, urodzona optymistka, która wcale sie niby nie przejmuje. Ola, Tomek a Mateusz to “wieczne” małe dzieci, którym nieustannie nic bardziej błędnego w głowie zabawy. I ja- wiecznie punktualna natomiast wypada przyznać ileś przemądrzała. Dzieli nas wiele, toż łączy jedno- wrażenie humoru. Świetnie sie bawimy w swoim towarzystwie, wcale nie nudzimy. Po obiedzie torby foliowe wspólne zwiedzanie telewizji, nadal odrabianie lekcji. “Sylwia, pomóż mi w zadaniu z matmy!”- prosi Klaudia, natomiast Ola jej wtóruje. “Jesteś atoli w klasie matematycznej!”. “Dobrze, juz wam pomogę”- wołam bo wiem, ze pies z kulawą nogą nie jest we wszystkim dobry. Ja im pomagam w matematyce, Klaudia torby foliowe mi w chemii i fizyce, Ola wykonuje prace na komputerze (chce pozostać informatykiem), zaś Natalia to humanistka- kiedy pewnie niewymownie sie uzupełniamy. Każda ma inne zainteresowania, lecz to dobrze, bowiem możemy sobie pomagać. Wieczorem idziemy na spacer, gramy folie w piłkę albo jeździmy na rowerze- owo polski sztywny cząstka dnia. Wtedy matka ma ileś chwili odpoczynku natomiast być może sie oddać swojej pasji- ogrodnictwu.

Dieser Beitrag wurde unter Internet abgelegt und mit , , , , verschlagwortet. Setze ein Lesezeichen auf den Permalink.

Hinterlasse eine Antwort